20 bijzondere dieren die je in Costa Rica 

kunt spotten (incl. de beste plekken)


Costa Rica is een paradijs voor natuurliefhebbers. Het Midden-Amerikaanse bestaat grotendeels uit weelderige, groene jungle en is rijk aan flora en fauna. Hoewel het land slechts 2,5 keer zo groot is als Nederland leven er ongeveer 500.000 verschillende diersoorten. In dit blog ontdek je 20 bijzondere dieren die je in Costa Rica kunt zien én waar je de meeste kans hebt om ze te spotten, van de Caribische kust tot de Pacifische regenwouden.  


    1. Luiaard: de trage en schattige bewoner van het regenwoud 


De beroemdste inwoner van Costa Rica is misschien wel de luiaard. Deze wollige pluizenbol staat bekend om zijn super trage bewegingen, die er heel grappig uitzien. Hij doet het rustig aan en beweegt slechts zo’n 150 meter per dag. Hierdoor heeft hij een trage stofwisseling en niet veel voedsel nodig. Hoewel hij heel traag is en luiaard wordt genoemd is het dier zeker niet lui. De traagheid is een slimme manier om te overleven. Door langzaam te bewegen valt hij namelijk minder op. In zijn vacht groeien groene algen, waardoor zijn vacht een groene tint krijgt en de luiaard bijna dezelfde kleur krijgt als de bladeren en takken van de bomen. Dit maakt hem ook minder opvallend en minder goed te zien voor roofdieren. 


Luiaards zijn traag aan land, maar kunnen wel verrassend goed en snel zwemmen. Je vindt ze in tropische regenwouden, meestal hoog in de boom, waar ze bijna hun hele leven in doorbrengen. Er zijn twee hoofdsoorten luiaards, de tweevingerige en de drievingerige luiaard. Je kunt ze herkennen aan het aantal tenen aan hun voorpoten, hoewel die soms lastig te zien zijn. 


Hier kun je luiaards spotten in Costa Rica: 


•    Cahuita Nationaal Park

•    Gandoca-Manzanillo Wildlife Refuge

•    Tortuguero Nationaal Park

•    Manuel Antonio Nationaal Park 

•    Corcovado Nationaal Park 

•    Monteverde Cloud Forest Reserve 



    

    2. Roodoogmakikikker: het kleurrijke symbool voor natuurbehoud 

Een andere bekende inwoner van Costa Rica is de Roodoogmakikikker. Je kunt hem herkennen van reisgidsen reclame van touroperators. De groene kikker met de felrode ogen is namelijk het symbool voor natuurbehoud in Costa Rica.

De Roodoogmaki is een boomkikker die overdag rust en ’s nachts actief is. Het is een van de meest kleurrijke kikkers in Costa Rica. Hij heeft namelijk naast zijn felrode ogen en groene lichaam oranje tenen en blauwe flanken met verticale gele of witte strepen. Met zijn felle kleuren schrikt hij roofdieren af.

De mannetjes zijn vaak nogal territoriaal. Ze zoeken een plek op en roepen vrouwtjes om te paren. Om te voorkomen dat zijn paringsplek wordt ingenomen door andere mannetjes, begint het mannetje te schudden. Dit zorgt voor trillingen die tot wel twee meter verderop voelbaar zijn voor andere mannetjes, die zo weten dat de plek bezet is en ze verder moeten zoeken.  


De kleurrijke kikker komt vooral voor in de vochtige laaglandregenwouden en nevelwouden. Je vindt hem bijvoorbeeld in: 


•    Tortuguero Nationaal Park

•    Monteverde Cloud Forest

•    Braulio Carrillo Nationaal Park

•    Cahuita Nationaal Park

    

    3.  Aardbeienkikker (Strawberry Poison Dart Frog)


Het is maar goed dat de aardbeikikker een felrode kleur en zwarte of blauwe pootjes heeft anders zou je hem helemaal over het hoofd zien. Hij is namelijk slechts 1,5 tot 2 cm lang, ongeveer zo groot als je duim. Toch moet je dit kleine wezentje niet onderschatten. Zijn huid scheidt gif af waarmee hij roofdieren kan afschrikken en zelfs kan doden. Hij krijgt deze gifstoffen binnen via zijn dieet van kleine insecten, zoals mieren en mijten. 


De aardbeikikker wordt zo genoemd, omdat hij een felrood lichaam met zwarte stippen heeft en daarmee dus wel wat wegheeft van een aardbei. Hij wordt ook wel blauwe pijlgifkikker of strabijtkikker genoemd.  De aardbeikikker is vooral te vinden in:


•    Tortuguero Nationaal Park

•    Cahuita Nationaal Park

•    Gandoca-Manzanillo natuurreservaat

•    La Selva Biological Station bij Puerto Viejo de Sarapiquí

•    Veragua Rainforest in de provincie Limón 


    4. Groene Basilisk: de spectaculaire ‘Jezus Christus’ hagedis


De groene Basilisk is een opvallende verschijning. Hij heeft een felgroene kleur en wordt tot wel 75 cm lang. Bijzonder is dat deze hagedis zo’n drie tot vier meter over het water kan rennen zonder te zinken en hierbij een snelheid kan bereiken tot 15 km per uur. Hiermee is hij roofdieren vaak te snel af. Deze vaardigheden om ‘over het water te lopen’ heeft hem de bijnaam Jezus Christus hagedis opgeleverd.

De echte naam van de hagedis ‘Basilisk’ betekent letterlijk koninklijk of koningshagedis en komt uit het Grieks. In de Griekse mythologie was de basilisk een mythisch wezen dat mensen kon doden met zijn blik. De groene Basilisk heeft deze gave niet en is gelukkig een stuk vriendelijker. 

    

    5. Groene leguaan (Iguana): Costa Rica’s ‘boomkip’


Kijk als je in Costa Rica bent goed tussen de bomen. Je ziet hier vaak dieren, waaronder de groene leguaan (iguana). Deze hagedis heeft een felgroene tot grijsgroene kleur en kan tussen de 1,5 en 2 meter lang worden. Jonge leguanen hebben meestal een heldergroene kleur.  De groene iguana wordt ook wel gekscherend ‘gallina de palo’ genoemd, wat letterlijk ‘boomkip’ betekent. Deze bijnaam heeft hij gekregen doordat hij vaak urenlang stilzit op een tak - net zoals kippen op een stok – en zijn vlees in sommige regio’s een delicatesse is. 


Hij zit graag op boomtakken die boven het water hangen. Groene leguanen zijn namelijk hele goede zwemmers en zo kunnen ze zich als ze zich bedreigd voelen uit de boom laten vallen en wegzwemmen. Groene leguanen komen in heel Costa Rica voor. Ze liggen vaak te rusten op boomtakken, muren of rotsen. 

    

    6. Zwarte stekelstaartleguaan: een van de snelste reptielen van Costa Rica

Je zou het niet zeggen, gezien zijn logge lichaam, maar de zwarte stekelstaartleguaan is een van de snelste reptielen ter wereld. Hij kan sprinten met een snelheid tot wel 34 kilometer per uur. Dat is ongeveer even snel als de gemiddelde fietser. Ideaal om aan roofdieren en nieuwsgierige toeristen te ontsnappen. Hier kan hij trouwens ook zijn lange, stekelige staart voor gebruiken. Ze zijn overdag actief en hoe warmer het weer, hoe actiever ze zijn. Kijk dus vooral op zonnige dagen naar ze uit. 

Zwarte stekelstaartleguanen gebruiken lichaamstaal om met elkaar te communiceren. Zo knikken ze met hun kop en ‘zwaaien’ ze met hun voorporten om hun territorium af te bakenen en soortgenoten te waarschuwen. De zwarte stekelstaartleguaan komt vooral voor in droge tropische bossen en rotsachtige kustgebieden aan de Pacifische kust:


•    Guanacaste-regio(bijv. in nationale parken als Santa Rosa en Palo Verde)

•    Nicoya-schiereiland(inclusief strandplaatsen zoals Tamarindo, Samara en Nosara)

•    Centraal-Pacifische kust(bijv. in Manuel Antonio Nationaal Park)


    

    10. Amerikaanse krokodil: het oude reuzenreptiel van Costa Rica

De Amerikaanse krokodil is een indrukwekkende verschijning. Het is een van de grootste krokodillensoorten ter wereld, die tot wel vijf meter lang kan worden. Ze houden van de zon en liggen meestal doodstil op rivieroevers om zich op te warmen. Hoewel ze over het algemeen minder agressief zijn dan andere krokodillensoorten blijft het oppassen geblazen. De beet van de Amerikaanse krokodil is namelijk één van de meest krachtige ter wereld. Hij kan hier met gemak een schildpad met schild en al mee doormidden bijten. Met zijn 200 miljoen jaar is hij één van de oudste diersoorten op aarde. Het is dus eigenlijk een levend fossiel. 


De beste plek om deze reus te zien is de ‘Krokodillenbrug’ (Puente de los Cocodrilos). Deze brug ligt boven de Río Tárcoles langs de Route 34 tussen de hoofdstad San José, Jacó en Manuel Antonio. Onder de brug liggen vaak tientallen Amerikaanse krokodillen te zonnen of in het water. De beste periode om ze te zien is het droogseizoen dat loopt van december tot april. Het waterpeil in de Río Tárcoles is dan lager waardoor de krokodillen vanaf de brug beter te zien zijn. Wil je ze van nog dichterbij zien? Maak dan een boottocht over de rivier. 


Er leven zo’n zeventig tot tachtig verschillende soorten hagedissen in Costa Rica. Ze zijn er in allerlei soorten, maten en kleuren. Ze komen zowel in de natuur, als in tuinen, steden en dorpen voor. De kans is groot dat je verschillende soorten ziet.


    7. Neusbeer (coati)

Hoewel de neusbeer (coati) familie is van de wasbeer is het eigenlijk helemaal geen beer. Zijn verwantschap met de wasbeer en lange snuit hebben hem de bijnaam neusbeer opgeleverd. Hij heeft zijn lange neus niet alleen voor de sier. Hij gebruikt hem namelijk om onder bladeren en in de grond te wroeten naar voedsel en om zijn territorium mee af te bakenen.

Behalve een lange snuit heeft hij ook een lange staart die hij gebruikt voor balans bij het klimmen. Neusberen zijn erg sociale dieren en leven vaak in grote groepen. Ze zijn overdag actief en erg nieuwsgierig. Ze maken verschillende geluiden om met soortgenoten te communiceren, zoals piepen, blaffen en grommen. 



    

    8.  Agouti: het reuzenknaagdier van de Costa Ricaanse jungle  

De agouti is een reuzenknaagdier dat veel voorkomt in bossen. Hij wordt tussen de veertig en zestig centimeter lang en weegt tussen de twee en vier kilo. Een stuk groter en zwaarder dan de meeste andere knaagdieren dus. Ze hebben extreem sterke knaagtanden. Handig voor het eten van hun favoriete lekkernij: de noten van de Braziliaanse notenboom. Deze zijn keihard en bijna niet te kraken. Agouti’s openen de noten en verstoppen ze, zodat er nieuwe bomen kunnen groeien. Het dier is dus heel belangrijk voor herbebossing en het ecosysteem van Costa Rica.  


Agouti’s zijn schuw, maar als ze niet gestoord worden blijven ze meestal rustig zitten. Ze komen veel voor en zijn daardoor vrij makkelijk te spotten. Je vindt ze vooral in:

•    Corcovado Nationaal Park

•    Manuel Antonio Nationaal Park

•    Het nevelwoud van Monteverde

•    Tortuguero Nationaal Park

•    De vulkaanregio’s Arenal en Tenorio 

Ze komen ook voor in landbouwgebieden, tuinen en bij ecolodges. Het exemplaar op de foto spotte ik in de achtertuin van de Cala Lodge bij Monteverde.

    

    9. Tretanorhinus Nigroluteus

De Tretanorhinus nigroluteus is een semi-aquatische slang die zowel op het land als in het water leeft. Hij kan zeventig tot negentig centimeter lang worden. De naam nigroluteus is afkomstig van het unieke kleurenpatroon van de slang. ‘Nigro’ betekent zwart en ‘luteus’ geel. Deze camouflagekleuren beschermen ze tegen vijanden. Hierdoor zijn ze helaas ook niet heel makkelijk te spotten. Op deze plekken heb je de grootste kans om er een te zien:


•    In gebieden ten oosten van het Cordillera Central-gebergte

•    Tortuguero Nationaal Park

•    Sarapiquí-regio

•    Barra del Colorado Wildlife Refuge

•    Laguna del Arenal

•    Delen van het Caño Negro Wildlife Refuge

•    Limon-provincie 


    

    12. Woudschildpad (Zwartbuikschildpad)


De Woudschildpad, ook wel bekend als de Zwartbuikschildpad leeft zowel op het land als in het water. Hij leeft bij modderige oevers en in ondiepe beekjes. De schildpad is dol op regen en vooral actief na een tropische bui. Hoewel hij sloom is en langzaam beweegt, is hij door zijn donkere schild en schutkleuren soms lastig te zien tussen de bomen en in het water. De Woudschildpad komt vooral voor in:


•    De provincies Puntarenas en Guanacaste aan de Pacifische kust

•    Het Osa-schiereland

•    Corcovado Nationaal Park 


Hij leeft in bossen dicht bij het water, zoals moerassen, rivieren en mangrove-gebieden. 


Behalve de Woudschildpad zijn er nog 14 andere soorten schildpadden in Costa Rica te zien. Vier hiervan zijn zeeschildpadden. Een unieke ervaring is om deze schildpadden eieren te zien leggen op het strand. Als je geluk hebt komen de eieren uit en zie je de jonge schildpadjes in zee rennen. Er zijn verschillende broedseizoenen:


•    De Groene Zeeschildpad: broedseizoen van juli t/m oktober (Caribische kust)

•    De Onechte Karetschildpad: broedseizoen van mei t/m augustus (beide kusten)

•    De Karetschildpad: broedseizoen van april t/m november (beide kusten

•    De Warana: broedseizoen juli t/m december (Pacifische kust)

    

    


    15. Kolibrie


Costa Rica is de thuisbasis van maar liefst vijftig verschillende soorten kolibries. Dit komt door het tropische klimaat en het grote aantal bloeiende planten in het land. Kolibries wegen vaak niet meer dan een munt van 1 gram, maar kunnen wel tot tachtig keer per seconde met hun vleugels slaan. Hierbij klopt hun hart tot 1200 slagen per minuut, sneller dan bij elk ander dier. Door deze extreem snelle vleugelslag kunnen ze stil in de lucht blijven hangen en zelfs achteruit vliegen. Iets wat geen enkele andere vogelsoort kan. Dit kost ze wel veel energie, waardoor ze dagelijks meer dan de helft van hun lichaamsgewicht aan nectar binnen moeten krijgen om in leven te blijven. Ze bezoeken daarom soms wel 1.000 bloemen per dag om zich met nectar te voeden.  Kolibries hebben iriserende veren die het licht weerkaatsen. Hierdoor lijkt het alsof ze schitteren in het licht afhankelijk van de lichtval van kleur veranderen. 


De beste plekken om kolibries te spotten in Costa Rica zijn: 

   •    Het nevelwoud van Monteverde: Je vindt hier zelfs speciale kolibrie-tuinen.

•    La Fortuna en Arenal

•    Andere nevelwouden en botanische tuinen 


    

    16. Mot-mot: de ‘klokvogel’ van Costa Rica


De mot-mot is een van de kleurrijkste vogels in Costa Rica. Hij heeft namelijk verschillende kleuren in zijn verenkleed: turquoise, blauw, groen, oranje of roestrood, zwart en beige of crèmekleur. Hij heeft een bijzondere staart met twee veren die langer zijn dan de rest en een kaal stuk in het midden. De staart heeft hierdoor wel wat weg van een slinger of een pendule. De mot-mot wiegt zijn staart heen en weer - als een soort pendule of de wijzers van een klok - als hij zich bedreigd voelt. Hierdoor wordt hij door locals ook wel ‘pájaro reloj’ genoemd, wat in het Spaans ‘klokvogel’ betekent. 


De mot-mot is ideaal voor vogelspotters en fotografen. Hij blijft namelijk vaak rustig ziten op een tak in een open veld of aan de bosrand, zodat je hem goed kunt zien en vast kunt leggen. Hij komt overal in Costa Rica voor maar hier heb je de meeste kans om een mot-mot te spotten:


•    Rondom San José, Heredia en Alajuela

•    La Fortuna en Arenal

•    Het nevelwoud van Monteverde

•    Guancaste en de Pacifische kust: vooral bij Santa Rosa Nationaal Park, Tamarindo, Nosara en Samara 

•    Sarapiquí

•    Tortuguero Nationaal Park 

    11. Brilkaaiman (Spectacled Caiman): ‘de zonnebrildrager’ van het moeras


De Brilkaaiman is familie van de alligator. Je herkent hem aan de benige rand tussen de ogen, waardoor het een beetje lijkt alsof hij een bril op heeft. Hier komt ook de naam ‘brilkaaiman’ vandaan. Hoewel het dus lijkt alsof hij een bril draagt heeft hij die zeker niet nodig. Hij heeft namelijk goed zicht, vooral ’s nachts als hij op jacht gaat. Hij wordt tussen de 1,5 en 2 meter lang, wat vrij kort is voor een krokodilachtige.


Brilkaaimannen kunnen tot wel veertig jaar oud worden en verspreiden zich snel. Hierdoor zijn ze in sommige gebieden de meest voorkomende krokodil-achtigen ter wereld. Ze zijn razendsnel en het zijn goede zwemmers, maar ze zijn ook behoorlijk lui. Ze liggen vaak langs de kant van de oever te zonnen. Ze zijn dus relatief makkelijk te zien en goed te fotograferen. Ze komen veel voor in Costa Rica en zijn vooral te vinden bij rivieren, kanalen en moerassen. Op deze plekken is de kans groot dat je ze ziet: 

•    Tortuguero Nationaal Park

•    Palo Verde Nationaal Park

•    Caño Negro Wildlife Refuge

•    Río Tarcoles bij Carara Nationaal Park

•    La Selva Biological Station (Sarapiquí-regio)

    

    13. Mexicaanse Tijgerroerdomp


De Mexicaanse tijgerroerdomp is een van de meest bijzondere vogels van Costa Rica. Hij dankt zijn naam aan zijn opmerkelijke gestreepte verenkleed, dat doet denken aan het strepenpatroon van een tijger. Zijn dieet bestaat voornamelijk uit kleine vissen, amfibieën, insecten en schaaldieren. Hij is een slimme jager, want hij kan zijn prooien ‘lokken’ door kleine stukjes blad of insecten in het water te laten vallen. Zijn prooidieren komen hierop af waarna hij vanuit het niets toeslaat.


De Tijgerroerdomp is een zeer schuwe vogel. Hij leeft vooral in moerassen, mangroves en langs rivieroevers en houdt zich schuil tussen het riet. Hij beweegt heel langzaam en behoedzaam. Bij gevaar strekt hij zich uit en houdt hij zijn snavel omhoog, waardoor hij moeilijk te zien is. De meeste kans om hem te zien is tijdens een boottocht in een nationaal park als Tortuguero of in een mangrovegebied. Hij komt ook voor in het Palo Verde Nationaal Park in Guanacaste en Corcovado Nationaal Park en op het Osa-schierland. 

    

        





    14. Toekan: de ‘snavel’ van het regenwoud 

Wie kent hem niet? De toekan. Hoewel de meesten van ons hem vooral zullen kennen als de zwarte vogel met de gele snavel, komen er zes verschillende soorten in Costa Rica voor met verschillende kleuren snavels. De snavel van een toekan is erg groot in verhouding tot zijn lichaam. Hij is echter verrassend licht, waardoor toekans gewoon kunnen vliegen. Toch beperken ze zich liever tot korte vluchtjes van boom naar boom. Ze gebruiken hun snavel op verschillende manieren:


•    Als airco, doordat ze de bloedtoevoer naar hun snavel kunnen reguleren om warmte kwijt te raken.

•    Als vork om met het puntje van de snavel fruit te pakken, dit de lucht in te gooien en op te vangen in hun keel. 

•    Om met elkaar te communiceren door met hun snavel tegen objecten of soortgenoten te tikken. 


De snavel van de toekan is zo groot omdat deze zijn hele leven langzaam blijft doorgroeien. Populaire plekken om toekans te spotten zijn: 

•    Tortuguero Nationaal Park (vaak zwavelborsttoekans en briltoekans)

•    Carara Nationaal Park (goede plek om zwavelborsttoekans te spotten)

•    Het nevelwoud van Monteverde (hier komt de smalsnavelarassari voor) 

•    Osa Peninsula en Corcovado Nationaal Park (zwavelborsttoekan en vurige arassari) 

•    Sarapiquí (veel kans op zwavelborsttoekans)

•    La Selva Biological Station (hier zijn regelmatig verschillende soorten toekans te zien) 

     

    18. Witschouderkapucijnaap: de speelse ‘clown van het bos’ 


De witschouderkapucijnaap is één van de vier apensoorten die voortkomen in Costa Rica en één van de meest iconische soorten. Hij heeft een opvallend uiterlijk met een witte hals en schouders die scherp afsteken tegen zijn verder donkere vacht. Hij is zeer intelligent. Zo gebruikt hij stenen en takjes als ‘gereedschap, om noten te kraken en insecten uit holletjes te vissen. 


Hij heeft een nieuwsgierig en speels karakter. Hierdoor wordt hij ook wel ‘de clown van het bos’ genoemd. Dit maakt hem geliefd bij bezoekers. Maar hij kan ook erg ondeugend zijn en eten stelen bij picknickplaatsen of knagen aan tassen en kleding. Berg daarom je eten altijd goed op en houdt voldoende afstand. Ze hebben veel verschillende gezichtsuitdrukkingen waarmee ze emoties als angst, nieuwsgierigheid, boosheid en plezier laten zien. 


De witschouderkapucijnaap zie je veel in Manuel Antonio, bij de wandelpaden en stranden, maar hij komt ook op andere plekken voor:  

•    Corcovado Nationaal Park.

•    Tortuguero Nationaal Park:Dit moerasgebied aan de Caribische kust is ook een goede plek om de witschouderkapucijnaap te zien.

•    Het nevelwoud van Monteverde:Hoewel iets minder algemeen dan in de laaglanden, komen ze hier ook voor. 

•    Braulio Carrillo Nationaal Park. 

     

     17. Slaty-tailed Trogon

De Slaty-tailed Trogon is een kleurrijke vogel die voorkomt in de tropische regenwouden van Costa Rica. Zijn naam verwijst naar zijn staart die een leigrijze kleur heeft (slaty betekent leigrijs in het Engels). Hij kan razendsnel zijn en als een pijl uit een boog in een rechte lijn wegvliegen, maar doet dit bijna nooit. Hij is niet schuw en ook niet bang voor mensen en blijft meestal rustig op een tak zitten. Hierdoor is hij goed te zien en kun je hem makkelijk fotograferen. 


De leigrijze Trogon komt vooral voor in de Caribische laaglanden en in delen van het zuidwesten van Costa Rica, in gebieden met dichte regenwouden:


•    Tortuguero Nationaal Park

•    La Selva Biological Station: vlakbij Puerto Viego de Sarapiquí

•    Braulio Carillo Nationaal Park

•    Corcovado Nationaal Park 

•    Piedras Blancas Nationaal Park

•    Golfodulce Regio 


Ga vooral naar ze op zoek op plekken met wilde vijgenbomen, hier zijn ze namelijk gek op. Vijgenbomen zijn ook een lekkernij voor veel andere regenwoudbewoners. 


    19. Geoffroy’s slingeraap (spider monkey)


Geoffroy’s slingeraap is een zeer behendige aap. Hij heeft lange armen en handen zonder duimen en een lange start met een kaal uiteinde en huidribbels, die zorgen voor extra grip. Hierdoor kan hij tot wel tien meter tussen de bomen kunnen slingeren zonder de grond te raken. Hij heeft zwarte handen, die ervoor zorgen dat hij soortgenoten kan herkennen, en wordt daarom ook wel zwarthandslingeraap genoemd. 


Ze blijven graag hoog in de bomen om zichzelf te beschermen tegen roofdieren. Vergeet je verrekijker dus niet als je naar de aap op zoek gaat. Let ook op de geluiden die ze maken. Ze roepen naar soortgenoten met verschillende soorten geluiden, zoals een hoog piepend geluid of een soort geknor of geblaf. 

Geoffroy’s slingeraap komt vooral voor in nationale parken als:


•    Corcovado National Park

•    Het nevelwoud van Monteverde

•    Tortuguero National Park

















    

    20. Brulaap (howler monkey): de ‘oerwoudwekker’ van Costa Rica

De howler monkey dankt zijn naam aan zijn oorverdovende brul, die tot wel vijf kilometer ver te horen is. Hij kan zo hard brullen door een speciaal vergroot hyoïde bot in zijn keel. Vooral mannetjes maken hier gebruik van om hun territorium af te bakenen en rivalen af te schrikken. 

De brulaap is een folivoor en eet voornamelijk bladeren. Hij doet zich ook wel tegoed aan fruit en bloemen als dit beschikbaar is. Bladeren leveren weinig energie waardoor hij overdag vaak rustig en langzaam is. Hij is soms wel 70 tot 80% van de dag aan het rusten.


Hij is vooral ’s morgens actief en aan het brullen. Als je hem dus wilt zien en horen is de kans het grootst als je vroeg opstaat. Als je niet al gewekt was door deze ‘oerwoudwekker’. Speur goed de bomen af. Hier houdt hij zich het liefst in schuil. De howler monkey komt vooral voor in tropische regenwoud aan zowel de pacifische kust als het Caribisch gebied. Nationale parken als Manuel Antonio, Corcovado, Tortuguero en Santa Rosa zijn goede plekken om ze te spotten. 


Tips om dieren te spotten in Costa Rica


Als je in Costa Rica bent wil je natuurlijk zoveel mogelijk verschillende dieren zien. Met deze handige tips wordt dit een stukje makkelijker. 


1. Bezoek verschillende regio’s. Sommige gebieden zijn beter voor het spotten van bepaalde dieren. 


2. Kies het juiste moment van de dag. De meeste dieren zijn actief voor zonsopkomst, tussen 05.30 en 08.00 uur en bij zonsondergang, tussen 16.00 en 18.00 uur. Sommige dieren zijn juist ’s nachts actief. Een goede manier om deze dieren te spotten is tijdens een nachtwandeling met een gids. 


3. Ga op pad met een gids. Een tour met een gids is sowieso een goed idee. Deze zijn getraind op het vinden van dieren, kennen de gewoontes van de dieren en weten waar ze zijn. Een gids heeft ook vaak een verrekijker of een telescoop bij zich, waardoor hij je op dieren kan wijzen die je zelf nooit gezien zou hebben. Neem ook zelf een verrekijker mee als je op pad gaat. 


4. Gebruik een camera met een zoomlens. Soms heb je geluk, maar meestal zie je dieren van een afstandje. Het is daarom handig om een camera met een zoomlens mee te nemen, zodat je de dieren toch scherp en van dichtbij op de foto krijgt. Tip: als je met een gids bent, vraag hem of haar dan om je telefoon op de telescoop te geven. Dit zorgt voor verrassend goede foto’s van de dieren. 


5. Ga ook op pad als het regent. Sommige dieren, bijvoorbeeld kleurrijke boomkikkers, zijn actiever tijdens of vlak na een regenbui. 


6. Overnacht in eco-logdes. Deze lodges liggen midden in de natuur en hebben vaak privé wandelpaden of voedertafels waar dieren op afkomen. 


7. Wees stil en heb geduld. De meeste dieren zijn schuw en schrikken van harde geluiden en plotselinge bewegingen. Wees dus stil en beweeg zo langzaam en rustig mogelijk. Zo verklein je de kans dat je dieren wegjaagt. Neem de tijd en stop regelmatig om rond te kijken.


8.  Houd rekening met het seizoen. Welke dieren je in Costa Rica kunt spotten is deels afhankelijk van het seizoen:


Juli – oktober: zeeschildpadden nestelen aan de Caribische kust (Tortuguero Nationaal Park)


December – maart: beste tijd om dieren te spotten in regenwouden vanwege de droge periode


Januari – april: migratie van walvissen langs de Pacifische kust


Wil jij ook deze en andere bijzondere dieren spotten in Costa Rica? Ik help je graag met een reisadvies op maat. Interesse? Neem dan contact op. 


Ontdek meer over Costa Rica

Home        Bestemmingen        Themas       Op reis        Over mij