Noord-Amerika heeft vele bekende, maar ook minder bekende pareltjes. Twee daarvan zijn South Coyote Buttes en White Pocket, diep verscholen in het Grand Staircase-Escalante National Monument. In dit artikel vertel ik je meer over deze bijzondere natuurfenomenen en geef ik je tips en tricks om ze zelf te bezoeken.
Het is nog vroeg als de gids me op komt halen bij mijn hotel in Kanab, Utah, 5 uur ’s morgens om precies te zijn. Het is een hele rit naar onze eerste bestemming, South Coyote Buttes en het was een behoorlijk warme dag (38 graden). We besloten daarom vroeg op pad te gaan. De rit naar South Coyote Buttes is al een avontuur op zich. Het eerste stuk rijden we nog over de snelweg, tot we bij een splitsing komen en afslaan naar een onverharde weg. Hier begint een parcours met diep en los zand, waar de gids behendig doorheen moet sturen.
Van alles en iedereen verlaten banen we ons een weg door het gebied. Er zijn geen voorzieningen. Je bent hier echt één met de natuur. Na ruim twee uur kronkelen door de wildernis - waarbij ik tevergeefs heb geprobeerd de weg te volgen - bereiken we de ‘parkeerplaats’, een zandveld tussen de lage begroeiing, en zien we de South Coyote Buttes al liggen.
De temperatuur is ondanks dat het pas half acht ’s morgens is al flink gestegen en zou uiteindelijk op gaan lopen tot maar liefst 38 graden (september) en er is nauwelijks schaduw in het gebied. Maar dat vergeet ik al snel als ik, na enkele minuten lopen vanaf de ‘parkeerplaats’, plotseling in een landschap sta dat regelrecht uit een sprookje lijkt te komen…
Wat zijn de South Coyote Buttes?
De South Coyote Buttes zijn rotsformaties van zandsteen, dat door water- en winderosie allerlei bijzondere vormen heeft gekregen. In de loop der tijd zijn de rotsformaties blootgesteld aan mineralen. Hierdoor hebben ze hun kenmerkende roze en gele kleur, de strepen die over de rotsen lopen en de opvallende draaiingen, swirls, gekregen. De kleur van de rotsen lijkt wel wat op die van dubbelvla, een heel bijzonder gezicht.
Er zijn geen wandelpaden met bordjes dus je kunt vrij ronddwalen. De leukste manier om het gebied te ontdekken als je het mij vraagt. Overal om je heen zie je indrukwekkende rotsformaties en prachtige kleuren. Trek zeker een paar uur uit om het gebied te verkennen, want het is echt een magische ervaring om tussen de unieke rotsformaties te lopen en je kijkt echt je ogen uit.
Sommige formaties hebben toepasselijke namen, zoals Wizard’s Hat. Als je goed kijkt zie je inderdaad een tovenaarshoed. En er zijn nog meer vormen te vinden, waar je met een beetje fantasie van alles in kunt herkennen. Kijk ook regelmatig naar de grond, want er zijn ook pootafdrukken van dinosaurussen te zien, die hier ongeveer 190 miljoen jaar geleden leefden. Pas op waar je loopt en ga niet zomaar ergens zitten. Het zandsteen waar de South Coyote Buttes uit bestaat is zeer poreus en de rotsen breken makkelijk af.
Na enkele uren in de South Coyote Buttes te hebben doorgebracht rijden we via een netwerk van smalle zandwegen naar het al net zo spectaculaire White Pocket. Hoewel dit gebied ‘slechts’ op drie kwartier rijden afstand ligt, ziet het er compleet anders uit. Opnieuw viel mijn mond open van verbazing. White Pocket is een adembenemend landschap met duinen van zandsteen in grillige vormen en vloeiende lijnen van rood zandsteen met witte lijnen,die ertussendoor lopen, en witte rotsen met gele vlakken.
De kleuren zijn ontstaan door mineralen die in de steenlagen terecht zijn gekomen. Het plateau is vernoemd naar het wit gekleurde zandsteen (White) en de poeltjes (Pocket) die je hier - als je geluk hebt volgens de gids - soms aantreft. Toen ik er was waren er poeltjes en er zwommen zelfs kikkervisjes in! Heel gaaf om te zien.
Ook opvallend is dat er op sommige plekken struiken en zelfs bomen groeien. Dit vormt een bijzonder contrast met het verder kale landschap. Net als bij de South Coyote Buttes zijn er in White Pocket geen wandelpaden aangelegd. en het is zeer de moeite waard om ook enkele uren in dit fascinerende gebied door te brengen.
Om vijf uur ’s middags is het helaas tijd om afscheid te nemen van White Pocket en beginnen we aan de terugweg naar Kanab, waar we twee uur later aankomen. Ik neem afscheid van de gids en geniet de rest van de avond na van al het moois dat ik vandaag heb gezien.
South Coyote Buttes en White Pocket zijn niet eenvoudig te bereiken en de dirtroads zijn lastig begaanbaar. De wielen van je auto komen makkelijk vast te zitten in het diepe en mulle zand. Er staan geen borden die de route aangeven. Het gebied wordt weinig bezocht en je bent dus echt op jezelf aangewezen. Huurauto’s zijn meestal niet verzekerd op onverharde wegen, waardoor je zelf voor de kosten opdraait als er iets gebeurt of als je schade maakt.
Ik raad je dan ook aan om met een ervaren gids te gaan. Ik heb Jeff Welker van utahguidedtours.com ingehuurd. Andere bekende organisaties die begeleide tours aanbieden zijn Paria Outpost & Outfitters en Dreamland Safari Tours. Wil je South Coyote Buttes en White Pocket op eigen gelegenheid bezoeken? Volg dan onderstaande routebeschrijvingen (vanuit Kanab).
• South Coyote Buttes - White Pocket
De dirtroads zijn alleen begaanbaar met een auto met vierwielaandrijving (4WD). Vraag hier dus specifiek om bij het verhuurbedrijf. Laat voordat je op pad gaat wat lucht uit de banden lopen, zodat ze wat zachter worden. Zo loop je minder risico dat je vast komt te zitten. Het gebied waar South Coyote Buttes en White Pocket in liggen is erg afgelegen en je hebt hier geen bereik met je mobiele telefoon. Het is daarom raadzaam om een satelliettelefoon te kopen of te huren, zodat je hulp in kunt schakelen als dit nodig is. Houd het weerbericht in de gaten en ga niet op pad als het heeft geregend of als er slecht weer wordt verspeld. De dirtroads worden dan onbegaanbaar en dat kan gevaarlijke situaties opleveren.
De South Coyote Buttes bestaan uit poreus zandsteen en zijn daardoor zeer kwetsbaar. Daarom heeft het Bureau of Land Management (BLM), dat de gebieden beheert, besloten om per dag slechts twintig mensen toe te laten. Je hebt een permit nodig om het gebied te bezoeken. Deze kun je hier online aanvragen en kost $ 5,- dollar per persoon + eenmalige reserveringskosten van $ 9,- per groep. Er worden online maximaal tien permits uitgegeven. Dit gaat op basis van ‘wie het eerst komt wie het eerst maalt’. Je kunt je permit vier maanden van tevoren aanvragen. Dus op 1 januari kun je hem aanvragen voor de maand april, op 1 februari voor de maand mei, enzovoorts. De South Coyote Buttes worden steeds populairder en de permits zijn het hele jaar door al snel uitverkocht. Vraag je permit daarom zo snel mogelijk aan.
Lukt het niet om online een permit te bemachtigen of weet je nog niet precies wanneer je de South Coyote Buttes wilt bezoeken? Dan kun je proberen om een van de tien overgebleven permits te bemachtigen, de zogenoemde walk-in permits. Deze worden verloot in het Grand Staircase-Escalante National Monument Visitor Center in Kanab (adres: 745 E. Highway 89). Van half maart tot half november wordt er elke dag een loterij gehouden om tien uur ’s ochtends. Je kunt je inschrijven tussen half tien en tien uur. Van half november tot half maart is er vijf keer per week een loterij, van maandag tot en met vrijdag. Op vrijdag worden de permits voor de drie daaropvolgende dagen verloot. De permits moeten contant worden betaald, dus neem voldoende cash geld mee.
Heb je een permit kunnen bemachtigen? Dan ontvang je deze ongeveer binnen zes weken per post. Er zit ook een parkeerbewijs bij. Bewaar deze goed, want je moet hem op de dag van van je bezoek goed zichtbaar op het dashboard van de auto van je gids of je eigen auto leggen. Voor White Pocket heb je geen permit nodig en je kunt het gebied vooralsnog gratis bezoeken. Hier lijkt echter verandering in te komen. Houd de website van de BLM goed in de gaten voor het laatste nieuws en updates.
Het kost best wat tijd en moeite om de South Coyote Buttes en White Pocket te bezoeken, maar het is alle inspanning dubbel en dwars waard. Het sprookjesachtige, bijna buitenaardse landschap met de uniek gevormde rotsformaties en de onbeschrijfelijk mooie kleurenpracht, maken South Coyote Buttes en White Pocket twee van de meest bijzondere plekken die ik ooit heb bezocht. Het zijn echt must visit gebieden die je met eigen ogen moet hebben gezien.